Kamu etkinliklerinde mesleki kapasite için bir öneri

(1) Bu Kanunun amacı; kamu kaynaklarıyla düzenlenen etkinliklerde planlama, mesleki yetkinlik, erişilebilirlik, kurumlar arası koordinasyon, sürdürülebilirlik, hesap verebilirlik ve kaynak verimliliğine ilişkin esasları belirlemektir.

(2) Bu Kanun, kamu idareleri için etkinlik düzenleme veya etkinlik harcamasını artırma zorunluluğu doğurmaz.

(1) Kanun; belediyeleri, genel ve özel bütçeli kamu idarelerinin etkinlik faaliyetlerini ve devlet yükseköğretim kurumlarını kapsar.

(2) Vakıf yükseköğretim kurumlarına 4, 9, 10, 11 ve 12 nci maddelerdeki mesleki kalite, öğrenci hakları ve raporlama ilkeleri kendi hukuki statüleri çerçevesinde uygulanır. Bu hüküm kamu kadrosu veya kamu personeli statüsü oluşturmaz.

(3) Kurumların olağan iç çalışma toplantıları için her defasında ayrı etkinlik dosyası aranmaz. Halka açık veya dış katılımcılı, tedarik, mekân, kayıt ya da çok birimli koordinasyon gerektiren faaliyetler risk ve maliyetleriyle orantılı usule tabidir.

(1) Bu Kanunda etkinlik; kamu idaresince düzenlenen veya bütçesinden desteklenen kongre, fuar, festival, kültür, sanat, spor, tanıtım, mezuniyet ve benzeri planlı katılımcı faaliyetini; mesleki koordinatör, 9 uncu maddede belirtilen yeterlikleri taşıyan görevliyi; tam zaman eşdeğeri, etkinlik görevine ayrılan yıllık çalışma süresinin kurumun bir tam zamanlı çalışan için esas aldığı yıllık kullanılabilir çalışma süresine oranını ifade eder.

(2) Belediye nüfusu, belediye sınırları için resmî olarak yayımlanmış yerleşik nüfustur. İl, ilçe veya ziyaretçi nüfusu, belediye sınırlarıyla aynı olmadığı hallerde bunun yerine kullanılamaz.

(1) Etkinlik faaliyetleri ihtiyaç ve kamu yararı, eşit erişim, mali disiplin, çalışma hakları, kişisel verilerin korunması, çevresel sorumluluk, şeffaflık ve görevler ayrılığı ilkeleriyle yürütülür.

(2) Etkinlik değerlendirmesi yalnızca katılımcı sayısına veya harcanan tutara dayandırılamaz. Etkinliğin yapılmaması, ölçeğinin azaltılması, çevrim içi veya ortak düzenlenmesi seçenekleri de değerlendirilir.

(1) Son iki yıllık resmî nüfus kaydının her ikisinde nüfusu 40.000’i aşan belediyeler Ek-1’deki asgari mesleki kapasiteyi sağlar.

(2) Mevcut personelin yeterlikleri ve bu göreve ayrılmış çalışma süresi kapasite hesabına dahil edilir. Görev dışındaki çalışma süresi ve fiilen sunulmayan hizmet kapasite olarak gösterilemez.

(3) Nüfusu 40.000 ve altında olan belediyeler bir irtibat görevlisi belirler; gerektiğinde 8 inci madde kapsamında uzman desteğine erişir.

(1) Büyükşehir ve ilçe belediyeleri ortak yıllık etkinlik takvimi ve görev matrisi oluşturabilir. Her kurum kendi bütçesi ve hizmet alanındaki sorumluluğunu korur.

(2) Büyükşehir kapasitesi Ek-1’deki nüfus bandı ile üç tam zaman eşdeğerinden yüksek olanıdır. Aynı personelin aynı çalışma süresi iki kurumun kapasitesine yazılamaz.

(1) Kamu idareleri yıllık etkinlik iş yükünü belirler. Bir tam zaman eşdeğerine ulaşan sürekli iş yükü için mesleki koordinatör görevlendirilir; daha düşük iş yükü mevcut birim veya ortak hizmet yoluyla karşılanabilir.

(2) Devlet yükseköğretim kurumları en az bir tam zaman eşdeğerinde mesleki koordinasyon kapasitesi oluşturur. İlave ihtiyaç kampüs, faaliyet yoğunluğu ve eşzamanlı proje yüküne göre belirlenir.

(3) Koordinasyon görevi bilimsel içeriğe, akademik kurulların yetkilerine veya öğrenci topluluklarının hukuken korunan faaliyetlerine müdahale yetkisi vermez.

(1) Kanunen yetkili idareler ve mahallî idare birlikleri, yazılı protokolle ortak uzman hizmeti sunabilir. Protokolde görev süresi, maliyet paylaşımı, sorumluluk, ulaşılabilirlik, veri güvenliği ve raporlama belirlenir.

(2) Ortak hizmet kapasitesi çalışanın fiilen ayırdığı süreyle sınırlıdır. Eşzamanlı etkinliklerde hizmetin aksamaması için yedek görevli ve iş yükü planı hazırlanır.

(1) Mesleki koordinatörün, Etkinlik ve Organizasyon Yönetimi veya öğrenme çıktıları bakımından Yükseköğretim Kurulunca eşdeğerliği belirlenen bir lisans programından mezun olması esastır. Yurt dışı diplomalar için ilgili tanıma ve denklik kuralları uygulanır.

(2) Eşdeğerlik ölçütleri; proje yönetimi, bütçe, tedarik ve sözleşme bilgisi, risk koordinasyonu, katılımcı deneyimi, erişilebilirlik, etik, veri analizi ve denetimli uygulamayı kapsar. Üniversite veya eğitim sağlayıcı adına dayalı ayrıcalık tanınamaz.

(3) Atama ve görevlendirme, ilgili personel rejiminin genel koşulları, sınav ve liyakat usulleri içinde yapılır. Bu Kanun tek başına otomatik atama, yeni kariyer meslek statüsü veya ücret hakkı doğurmaz.

(1) Mesleki koordinatör; ihtiyaç analizi, takvim, görev matrisi, kaynak planı, erişilebilirlik, iletişim, tedarik hazırlığına destek, uygulama koordinasyonu ve sonuç raporlaması görevlerini yürütür.

(2) Koordinatör, yetkili meslek mensuplarınca yapılması gereken teknik uygunluk veya güvenlik onayını veremez. Harcama ve ihale yetkileri ayrıca ve mevcut mevzuata göre belirlenir.

(3) Tespit ettiği önemli riski yazılı olarak yetkili amire bildirir. Acil durum yetkileri ilgili mevzuat çerçevesinde kullanılır.

(1) Etkinlik öncesinde amaç, hedef grup, alternatif çözüm, tahmini maliyet, kaynak, görev, erişilebilirlik ve risk koordinasyonunu gösteren dosya hazırlanır.

(2) Dosyanın ayrıntısı etkinliğin maliyeti, katılımcı yoğunluğu ve riskine göre belirlenir. Aynı nitelikte tekrar eden düşük riskli etkinlikler için dönemlik ortak dosya kullanılabilir.

(3) Etkinlik tamamlandıktan sonra en geç altmış gün içinde gerçekleşme ve öğrenme raporu hazırlanır.

(1) Kamu idareleri ve yükseköğretim kurumları; denetimli uygulama, mesleki gelişim, ortak araştırma ve uzman katkısı için protokol yapabilir.

(2) Öğrenciler kadrolu personel yerine sayılmaz. Görev, gözetim, çalışma süresi, sigorta, ulaşım, ücret veya harcırah koşulları ilgili mevzuata uygun olarak yazılı belirlenir.

(3) Eğitim ve yeterlik değerlendirmeleri tek üniversiteye veya özel sağlayıcıya münhasır bırakılamaz. Çıkar ilişkileri açıklanır.

(1) Her idare uygulama öncesinde mevcut kapasite, yeniden görevlendirme, ortak hizmet ve ilave personel ihtiyacını gösteren mali etki planı hazırlar.

(2) İlave personel ve hizmet giderleri, onaylı bütçe ve ilgili kadro, personel gideri ve atama sınırları içinde karşılanır. Bu Kanun mevcut mali sınırlara kendiliğinden istisna oluşturmaz.

(3) Hazine ve Maliye Bakanlığı, ilgili idareler ve yerel yönetimlerden sorumlu Bakanlığın katılımıyla mali kapasitesi düşük kurumlar için destek ihtiyacını ve finansman seçeneklerini değerlendirir. Ödenek olmadan transfer veya istihdam taahhüdü verilmez.

(1) Asgari kapasiteyi ilgili personel ve bütçe sınırlamaları nedeniyle hemen sağlayamayan idare, altı ay içinde gerekçeli uyum planı yayımlar; ortak hizmet, eğitim ve görevlendirme seçeneklerini uygular.

(2) Uyum planı süre, finansman ve sorumlu birimi gösterir. Geçici uyum süresi iki yılı aşamaz; süre sonunda devam eden kapasite açığı ve bunun nedenleri yıllık raporda açıklanır ve yetkili denetim mercilerine sunulur.

(1) İdareler etkinlik maliyeti, katılım ölçümü, erişilebilirlik, önemli gerçekleşme farkları ve iyileştirme kararlarını yıllık faaliyet raporlarında toplulaştırılmış biçimde açıklar.

(2) Kişisel veriler ve hukuken korunan bilgiler yayımlanmaz. Katılım sayımının yöntemi ve tekrar kayıtların durumu belirtilir.

(3) Tasarruf iddiası karşılaştırılabilir hizmet kapsamı, fiyat yılı ve kalite koşullarıyla birlikte açıklanır. Katılımcıların bölgedeki harcaması belediye bütçe geliri olarak gösterilemez.

(1) Bu Kanun kapsamındaki faaliyetler mevcut iç kontrol, iç denetim, dış denetim ve idari sorumluluk usullerine tabidir.

(2) Eksiklik için sorumlu birim ve tamamlanma tarihi içeren düzeltici işlem planı hazırlanır. Bu maddeyle yeni ve belirsiz bir suç veya idari para cezası ihdas edilmez.

(1) İlk on iki ayda farklı nüfus, gelir, bölge ve turizm yoğunluğu taşıyan idarelerde pilot uygulama yapılır. Seçim ölçütleri ve değerlendirme yöntemi açıklanır.

(2) Pilot; aynı kalitedeki hizmet maliyeti, personel iş yükü, erişilebilirlik, güvenlik koordinasyonu, katılımcı deneyimi ve çalışan koşulları üzerinden değerlendirilir. Yalnızca olumlu sonuçlar raporlanamaz.

(3) Uygulamanın üçüncü yılında bağımsız değerlendirme hazırlanır. Nüfus eşiği ve Ek-1 kapasite sayılarında değişiklik önerileri mali etkileriyle birlikte yasama organına sunulur.

(1) Yerel yönetimler, kamu personeli, mali yönetim ve yükseköğretimden sorumlu yetkili kurumlar, görev alanları içinde uygulama usullerini altı ayda belirler. Meslek örgütleri, çalışan temsilcileri ve erişilebilirlik alanında çalışan kuruluşların görüşleri alınır.

(2) Düzenlemeler iş yükü ölçümü, eşdeğerlik değerlendirmesi, ortak hizmet, raporlama ve öğrenci uygulaması esaslarını kapsar; kanunda belirlenmiş hak, kapsam ve mali yükümlülükleri genişletemez.

(1) Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer. Kurumsal uygulama takvimi geçici maddelere göre yürütülür.

(1) Bu Kanun hükümlerini Cumhurbaşkanı yürütür.

(1) Yürürlük tarihinde etkinlik görevini yürütenlerin kazanılmış hakları korunur. İlgili lisans diploması ile en az üç yıllık belgelenmiş etkinlik deneyimi bulunanlar, ilan edilmiş tamamlayıcı eğitim ve bağımsız uygulama değerlendirmesi sonunda bu Kanun kapsamındaki koordinasyon görevini üstlenebilir.

(2) Birinci fıkradaki geçiş yolu yürürlükten itibaren sekiz yıl süreyle uygulanır. Geçiş yeterliği lisans diploması veya bütün kamu görevleri için denklik oluşturmaz.

(3) Personelin mevcut yetkinlikleri ilk altı ay içinde değerlendirilir. Tamamlayıcı eğitim sağlayıcısı ile değerlendirmeyi yapan kişiler arasında çıkar çatışması önlenir.

(1) İlk yıl envanter, eğitim, pilot ve ortak hizmet hazırlığı yapılır. İkinci yıl büyükşehirler, nüfusu 250.000’i aşan belediyeler ve devlet üniversiteleri; üçüncü yıl 40.000’i aşan diğer belediyeler uygulamaya geçer.

(2) Diğer kamu idareleri iş yükü esasına göre üçüncü yılın sonuna kadar uyum planını tamamlar. 14 üncü maddedeki mali uyum hükümleri saklıdır.

40.001–100.000 nüfus: 1; 100.001–250.000: 2; 250.001–1.000.000: 3; 1.000.000 üzeri: 5 tam zaman eşdeğeri. Büyükşehirlerde nüfus bandı ile 3’ün büyüğü uygulanır. Eşik ve bantlar son iki yılın ikisinde sağlanmalıdır. Birden fazla kurumda paylaşılan personelin toplam sayılan çalışma süresi bir tam zamanlı çalışma kapasitesini aşamaz. Mevcut yeterli kapasite bu sayılardan düşülür; ek personel gereksinimi kalan açık üzerinden hesaplanır.